Την ώρα που η παραγωγικότητα αυξάνεται και οι μεγάλες εταιρείες του κλάδου ανακοινώνουν συνεχώς υψηλότερα κέρδη, οι εργαζόμενοι καλούμαστε να δουλεύουμε περισσότερο, με εξαντλητικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες και μισθούς που δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και τις βασικές ανάγκες. Η ακρίβεια παρουσιάζεται ως αναπόφευκτη πραγματικότητα, ενώ στην πράξη αποτελεί το αποτέλεσμα πολιτικών που μεταφέρουν συνεχώς το κόστος στους πολλούς και τα κέρδη στους λίγους.
Μας λένε οτι η ανασφάλεια, η εντατικοποίηση και η εξουθένωση είναι το τίμημα της «ανάπτυξης» και της «ανταγωνιστικότητας». Όμως ανάπτυξη χωρίς αξιοπρεπείς αμοιβές, χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς ασφάλεια και χωρίς εργασιακά δικαιώματα δεν είναι πρόοδος για την κοινωνία· είναι πρόοδος μόνο για τα επιχειρηματικά κέρδη.
Την ίδια στιγμή, τα εργατικά ατυχήματα πολλαπλασιάζονται και η προστασία της εργασίας αντιμετωπίζεται ως «κόστος».
Στις 24 Ιουνίου απεργούμε γιατί αρνούμαστε να θεωρήσουμε φυσιολογική αυτή την πραγματικότητα. Διεκδικούμε αξιοπρεπείς μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, ανθρώπινα ωράρια και ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Διεκδικούμε το αυτονόητο: να μπορούμε να ζούμε από τη δουλειά μας και όχι να ζούμε μόνο για τη δουλειά μας.
