Καμία Ανοχή στη Γενοκτονία: Ανεπιθύμητο το Crown Iris

Το περσινό καλοκαίρι, το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris έγινε σύμβολο πρόκλησης στα νερά του Αιγαίου, μεταφέροντας στρατιώτες των ισραηλινών δυνάμεων για “ξεκούραση” μετά τις γενοκτονικές επιχειρήσεις τους στη Γάζα. Η παρουσία του συνάντησε σθεναρή αντίσταση και διαμαρτυρίες από τις τοπικές κοινωνίες σε κάθε λιμάνι που προσέγγισε, αναδεικνύοντας τη βαθιά κοινωνική δυσαρέσκεια απέναντι στη συνενοχή με το κράτος-τρομοκράτη.

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι και φέτος θα βρεθούμε απέναντί του, καθώς οι διαμαρτυρίες του περασμένου καλοκαιριού είχαν ήδη σημαντικό αντίκτυπο στον ισραηλινό τουρισμό. Η αντίδρασή μας δεν πηγάζει από την εθνικότητα ή το θρήσκευμα των επιβατών, αλλά από τις αποτρόπαιες πράξεις τους και τη συμμετοχή τους σε μια εξελισσόμενη γενοκτονία που προσβάλλει κάθε έννοια ανθρωπισμού.

Η στοχοποίηση του Crown Iris αποτελεί κεντρικό πυλώνα της δράσης μας για την απονομιμοποίηση του γενοκτονικού κράτους. Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη ευθυγραμμίζεται πλήρως με τα ισραηλινά συμφέροντα, αρνούμενη τη γενοκτονία και ενισχύοντας τις στρατιωτικές συνεργασίες, εμείς επιμένουμε στην ανάγκη για καθολικό στρατιωτικό εμπάργκο και διακοπή κάθε διπλωματικής και οικονομικής σχέσης. Η ανθρωπιά μας δεν εξαγοράζεται με αιματοβαμμένα τουριστικά έσοδα, τη στιγμή που η πολεμική οικονομία της Δύσης στρέφει τους δημόσιους πόρους σε οπλικά συστήματα αντί για τις κοινωνικές ανάγκες.

Οι πόλεις και τα λιμάνια μας ανήκουν σε εμάς που ζούμε και εργαζόμαστε σε αυτά, και όχι σε γενοκτόνους ή στις αστυνομικές δυνάμεις που τους προστατεύουν. Αντλούμε δύναμη από τη διεθνή παράδοση των αποστολών αλληλεγγύης, όπως το March to Gaza και το Global Sumud Flotilla, και δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα για την πλήρη αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ.

Αύριο, Τετάρτη 3/6, δίνουμε ραντεβού στις 8.00 πμ στην πύλη Ε12 του λιμανιού στον Πειραιά:

Με συνθήματα, αφίσες και την άρνηση κάθε συνεργασίας με όσους στηρίζουν αυτούς τους εγκληματίες πολέμου, στέλνουμε το μήνυμα στους επιβάτες του Crown Iris:

“Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών”.

Διαρκής κλιμάκωση του αγώνα μέχρι η Παλαιστίνη να είναι ελεύθερη.