Συγκεντρωνόμαστε 21/5 στο Πάρκο Ελευθερίας και διαδηλώνουμε προς την ισραηλινή πρεσβεία
Ο σύντροφος μας, Πάρις Λαυτσής, που τον περασμένο Οκτώβρη, βρέθηκε στα ισραηλινά κελιά μαζί με 300 συντρόφους του στόλου ελευθερίας, γράφει:
«Κυκλοφορούν τις τελευταίες ώρες βίντεο από την άφιξη των απαχθέντων συντρόφων μας στο λιμάνι του Ασντόντ, μετά από 48 ώρες κράτησης σε πολεμικά πλοία στα διεθνή ύδατα της Μεσογείου.
Δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για το πώς μεταχειρίζονται οι δολοφόνοι παιδιών τους ανθρώπους που τόλμησαν, για δεύτερη φορά μέσα σε έξι μήνες, να αμφισβητήσουν στην πράξη τον παράνομο και απάνθρωπο αποκλεισμό της Γάζας.
Όμως αυτά τα βίντεο δείχνουν μόνο τη μισή αλήθεια. Και υπάρχει λόγος που διαρκούν μόλις λίγα δευτερόλεπτα.
Γιατί η εικόνα που ήθελαν να δείξουν, κατέρρευσε. Όσοι βρεθήκαμε τον περασμένο Οκτώβρη εκεί το ξέρουμε καλά. Οι σύντροφοί μας κρατάνε ψηλά την αξιοπρέπεια τη δική τους, και μαζί, την αξιοπρέπεια ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Φωνάζουν «Free Palestine» μέσα στα μούτρα των βασανιστών τους, χαλώντας το σόου του Μπεν Γκβιρ. Σηκώνουν το κεφάλι για να ρίξουν ένα ζεστό βλέμμα στον διπλανό τους, παρά τις απειλές των δεσμοφυλάκων. Γέρνουν για να ακουμπήσουν τον ώμο του άλλου και να του πουν: «κράτα γερά, είμαι εδώ». Αυτή την αξιοπρέπεια και την αλληλεγγύη είναι που δεν μπορούν να φυλακίσουν.
Δεν θα υπογράψουν κανένα χαρτί νομιμοποίησης του κράτους-απαρτχάιντ. Στις φυλακές θα κάνουν τη ζωή δύσκολη στους Ισραηλινούς, νύχτα και μέρα. Πολλοί και πολλές έχουν ήδη ξεκινήσει απεργία πείνας.
Ήταν έτοιμοι για αυτό. Εμπνέονται από τις καθημερινές ιστορίες αντίστασης των ίδιων των Παλαιστινίων και με αυτή τους την πολιτική πράξη ανυπακοής, έρχονται στην πραγματικότητα ένα βήμα πιο κοντά τους. Τα κατάφεραν.
Το ερώτημα είναι τι κάνουμε εμείς.
Κάθε ώρα που περνάει χωρίς νέα τους, δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Δίνουμε τη μάχη από εδώ, για να χάσει το Ισραήλ έδαφος στη χώρα μας. Για να απονομιμοποιηθεί πλήρως η ντροπιαστική ελληνική συνεργασία με το γενοκτονικό κράτος.
Μετατρέπουμε την αγωνία μας σε οργή και την οργή σε δράση.
Μέχρι τη λευτεριά των ανθρώπων μας.
Μέχρι τη λευτεριά της Παλαιστίνης».
