Στην Αλβανία, μια νέα γενιά σηκώνει το ανάστημά της απέναντι σε ένα πολιτικό και οικονομικό σύστημα που της στερεί το δικαίωμα να ζήσει, να σπουδάσει και να δημιουργήσει στον τόπο της. Από τα πανεπιστήμια μέχρι τους δρόμους, η οργή φοιτητών, φοιτητριών, μαθητών και μαθητριών μετατρέπεται σε συλλογική διεκδίκηση, αμφισβητώντας τις πολιτικές που εδώ και δεκαετίες παράγουν φτώχεια, κοινωνικές ανισότητες, μετανάστευση και αποκλεισμό.
Οι μαζικές κινητοποιήσεις της νεολαίας εκφράζουν μια βαθύτερη κοινωνική και πολιτική κρίση, μια πραγματικότητα στην οποία η εκπαίδευση μετατρέπεται σε εμπόρευμα, η εργασία χαρακτηρίζεται από επισφάλεια και η αξιοπρεπής διαβίωση αποτελεί προνόμιο για λίγους. Η συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια βρίσκει πλέον διέξοδο στους δρόμους, μέσα από συλλογικές διαδικασίες, διεκδικήσεις και μορφές αντίστασης.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις αποτελούν συνέχεια των αγώνων που αναπτύχθηκαν το καλοκαίρι στην Αλβανία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το κίνημα Flamingo. Στο επίκεντρο αυτών των αγώνων βρέθηκαν και τα επενδυτικά σχέδια στην προστατευόμενη περιοχή Vjosa–Nartë, που συνδέονται με τον Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρό του Ντόναλντ Τραμπ, και με ευρύτερα διεθνή επιχειρηματικά συμφέροντα.
Οι πολιτικοί δεσμοί του Κούσνερ με το Ισραήλ και η εμπλοκή του σε γεωπολιτικούς σχεδιασμούς αναδεικνύουν την ανάγκη να εξετάζονται οι επενδύσεις αυτές και μέσα από το πρίσμα των διεθνών σχέσεων ισχύος.
Η απάντηση του κράτους και της κυβέρνησης Ράμα στις κοινωνικές διεκδικήσεις είναι η καταστολή. Οι σκληρές εικόνες αστυνομικής βίας που έχουν κυκλοφορήσει, καθώς και οι αναφορές οικογενειών που αναζητούν συγγενικά τους πρόσωπα μετά τις κινητοποιήσεις, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για άμεση διερεύνηση και λογοδοσία.
Σε κάθε περίπτωση, η καταστολή δεν θα φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα καθώς το κίνημα έχει βαθιές πολιτικές και οικονομικές ρίζες. Δεκαετίες νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων, ιδιωτικοποιήσεων, πελατειακών σχέσεων και πολιτικών που υποτάσσουν τις δημόσιες ανάγκες στην κερδοφορία του κεφαλαίου έχουν διαμορφώσει ένα μοντέλο ανάπτυξης που υπόσχεται ευημερία, την ίδια στιγμή που αναγκάζει χιλιάδες νέους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τη χώρα τους αναζητώντας ένα αξιοπρεπές μέλλον.
Η κυβέρνηση Ράμα αξιοποιεί την υπόσχεση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ως άλλοθι για τη συνέχιση αυτών των πολιτικών. Πίσω από τις διακηρύξεις περί εκσυγχρονισμού και ευρωπαϊκής προοπτικής, ενισχύεται ένα μοντέλο ανάπτυξης που ευνοεί τους ολιγάρχες, παραδίδει τη δημόσια περιουσία σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και βαθαίνει τις κοινωνικές ανισότητες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η μετανάστευση έχει μετατραπεί σε μια σχεδόν αναγκαστική επιλογή για μεγάλο μέρος της νέας γενιάς. Οι νέοι και οι νέες της Αλβανίας διεκδικούν το δικαίωμα να παραμείνουν στον τόπο τουςκαι να ζήσουν με αξιοπρέπεια, χωρίς να βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωποι με την ανεργία, την εκμετάλλευση και την κοινωνική περιθωριοποίηση.
Η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, η πρόσβαση στη στέγη, η εργασία με δικαιώματα και η κοινωνική προστασία αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για ένα διαφορετικό μέλλον.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η εξέγερση της νεολαίας αποκτά βαθιά πολιτική σημασία. Η δυναμική των κινητοποιήσεων ανοίγει παράλληλα τη συζήτηση για την ανάγκη ανεξάρτητης πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης, μακριά από τις παραδοσιακές δυνάμεις εξουσίας που έχουν συμβάλει στη σημερινή πραγματικότητα.
Για εμάς, η αλληλεγγύη δεν γνωρίζει σύνορα. Οι αγώνες της νεολαίας στην Αλβανία συναντούν τους αγώνες των φοιτητών, των εργαζομένων, των μεταναστών και των κοινωνικών κινημάτων που αντιστέκονται στην εκμετάλλευση, στον αυταρχισμό, στον ρατσισμό και στην εμπορευματοποίηση των δημόσιων αγαθών. Οι κυρίαρχες πολιτικές έχουν κοινές ταξικές και πολιτικές αναφορές, ανεξάρτητα από τα σύνορα μέσα στα οποία εφαρμόζονται.
Στεκόμαστε στο πλευρό της αγωνιζόμενης νεολαίας της Αλβανίας γιατί αναγνωρίζουμε στον αγώνα της τις δικές μας διεκδικήσεις, τις δικές μας αντιστάσεις και τη συλλογική ανάγκη για κοινωνική απελευθέρωση.
Η αλληλεγγύη μας στηρίζεται στην πεποίθηση ότι τα κοινωνικά κινήματα είναι οι μοχλοί της κοινωνικής αλλαγής αλλά και το κατεξοχήν πεδίο όπου ανοίγει η προοπτική της χειραφέτησης από ένα σύστημα που αναπαράγει τις ίδιες ανισότητες, ανεξάρτητα από την εναλλαγή των κυβερνητικών προσώπων.
Η κοινωνική οργή δεν μπορεί να εγκλωβιστεί στα αδιέξοδα της παραδοσιακής δεξιάς αντιπολίτευσης, που έχει επίσης συμβάλει στη διαμόρφωση του σημερινού πολιτικού και οικονομικού συστήματος.
Από την Ελλάδα ενώνουμε την φωνή μας με την νεολαία και τον λαό της Αλβανίας για τον άμεσο τερματισμό της αστυνομικής καταστολής, την προστασία του δικαιώματος στη διαδήλωση, την άμεση ενημέρωση για την τύχη όλων όσοι φέρονται να αγνοούνται μετά τις κινητοποιήσεις, την απελευθέρωση όσων κρατούνται αποκλειστικά για τη συμμετοχή τους σε αυτές και την ικανοποίηση των κοινωνικών και εκπαιδευτικών αιτημάτων του λαού και της νεολαίας.
Από την Αθήνα μέχρι τα Τίρανα, από τις σχολές μέχρι τους χώρους εργασίας, ο αγώνας για αξιοπρέπεια, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη είναι κοινός. Η νέα γενιά έχει κάθε δικαίωμα να διεκδικεί ένα μέλλον απαλλαγμένο από την εκμετάλλευση, τη φτώχεια, την καταστολή και τον εξαναγκασμό της μετανάστευσης.
- Καμία νεολαία καταδικασμένη στη φτώχεια και τη μετανάστευση!
- Καμία ανοχή στην κρατική καταστολή!
- Η αλληλεγγύη είναι το όπλο των λαών!
Από την Ελλάδα ως την Αλβανία, κοινός αγώνας για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση!
